Nadere kennismaking met Diaken Harm Klein

 


Per september is hij benoemd in ons Cluster. Dit was voor hem geen verrassing. Want na 20 jaar werkzaam te zijn geweest als diaken in de Christoffelparochie in Roermond en als administrateur bij het bisdom en pas met pensioen, werd in overleg met Vicaris Mgr. Schnackers besloten voor een overplaatsing naar Reuver. Vooralsnog worden de taken tussen Roermond (waar hij ook woont) en Reuver verdeeld.

66 jaar, geboren in Sappemeer, getrouwd, 2 dochters en 2 zoons en inmiddels geniet hij samen met zijn vrouw van hun 5 kleinkinderen. Ziehier de korte personalia van Harm.

Om zijn hoofd leeg te maken leest hij graag een goed boek of, heel wat anders, laat hij zijn creativiteit gaan in kleine of grotere klussen.
Toen zijn vader ziek werd, nam hij de zaak in 1977 over. Dat was geen sine cure, want de wasserij, met 20 personeelsleden, was flink gegroeid. In 1985-86 merkte Harm echter dat zijn interesse toch ergens anders lag. Door de invloed van een pater jezuïet krijgt hij interesse in het diaconaat , echter de opleiding hiervoor lag in het zuiden. Dat was moeilijk voor hem. Met zijn HBS en het vak in de wasserij kon hij niet zomaar de zaak in de steek laten. Dat lukte wel toen zijn zwager de zaak over wilde nemen, waardoor deze wel in de familie bleef en zelfs daarna nog sterk groeide.

Harm schreef een brief naar het Bisdom Roermond over zijn roeping, solliciteerde als administrateur bij het bisdom, ging eind 1988 naar Limburg, haalde zijn MBA en volgde vervolgens 4 jaren in het weekend de opleiding tot diaken. Het niveau van de studie is vergelijkbaar met dat van priester, alleen niet zo uitgebreid. Het vergde veel thuisstudie en die periode: de MBA studie, zijn nieuwe baan en de opleiding tot diaken was een pittige periode.

Maar het heeft zijn vruchten afgeworpen, want in 1993 werd Harm tot Diaken gewijd en benoemd in de Christoffelparochie in Roermond, waar hij nu nog gedeeltelijk werkt. Het is leuk om te vertellen dat de jongste zoon inmiddels in Engeland een Jezuïeten opleiding volgt.

Zijn belangrijkste taak als diaken ziet hij om vooral dienstbaar te zijn; Pastoor Cesar te helpen en samen zien waar daar het accent kan liggen, bijvoorbeeld bij de begeleiding van ouders om hun kind te laten dopen. Ook Het persoonlijke contact met mensen spreekt hem aan.

Jammer vindt hij de teruggang van het aantal gelovigen. Het is een ontwikkeling in de samenleving waar al veel over geschreven is en wellicht een probleem van onze welvaart. Hebben we Onze Lieve Heer nog nodig ? Het juiste instrument om dit te keren hebben we nog niet gevonden. De kerk heeft vaker dieptepunten gekend en is er altijd weer bovenop gekomen, alhoewel de tijden nooit vergelijkbaar zijn. Onze wereld is groot geworden, maar tegelijkertijd ook heel klein.

Harm ziet de toekomst van ons Cluster positief, zeker omdat hij hier een hechte gemeenschap aantreft met een niet tegenvallend kerkbezoek. Graag zou hij zien dat er meer jongeren actief blijven na de Eerste H. Communie en de toediening van het Vormsel. Plotseling blijven ze daarna weg, dat zie je ook bij verenigingen en andere culturen (alhoewel daar meer dwang zit, maar dat is een ander verhaal). Eigenlijk moet er een nieuw elan komen, maar hoe?, dat is moeilijk te zeggen. Misschien heeft de kindernachtmis op kerstavond – die hij geweldig en met zichtbaar plezier begeleidde – iets losgemaakt bij de jeugd ? De toekomst zal het leren.

Wat hem op is gevallen is dat er weinig samen wordt gezongen in de vieringen. Dit is des te opmerkelijker daar het Credo wel met volle borst wordt meegezongen. Een idee is wellicht een Cantor. Die zou kunnen helpen, want vaak is het gewoon even wennen, even over een drempel heen komen.

Hij besluit het gesprek met:

"Ik kom graag bij de mensen op bezoek om te luisteren en misschien om ergens mee te helpen, als ik dat kan. Wil het mij dan even laten weten, dat kan ook via het parochiehuis".